EDEBiHAYAT | Edebiyat Hayattır

diyorsun ki bana gel

yıkılsa dünya kopsa deniz savaşlar çıksa yine gel

hastaneler dolsa dermansız hastalık

yağmalar çıksa kıran kırana

eşkiyası artsa bu şehrin

diyorsun ki gel

mendil açsan yere olsan bir dilenci

intiharı düşünsen her an ve açlığı

öfkesi dinmesede ruhunun

cinnet geçirsende bir gece ansızın

kayışını koparsan da zincirlerinin

diyorsun ki gel....

ceset kokusu sinse rüyalarına

kaybetsen güneşi bulutların arasında

şikayet dilekçeni yazmadan daha

mülteci ruhuna namus adına

dökülse günahların

diyorsun ki gel

yansan ateşten bilsen ki ölsen

bir gece ansızın çıldırmak üzereyken

bitse de umudun tükense sevgin

yazmasa da kalemin ve olmasa rengin

topla orospu bohçanı

bir cinayete kurban gideceğini bilsen de gel...

S.BENİCE