EDEBiHAYAT | Edebiyat Hayattır

YİRMİ BEŞİNİCİ GECE

Uykudaki şehir üzerinde haziran Güneş’i kendini göstermeye başlamıştı. Şimdi, uslu bir çocuk olan, Güneş’ in altında iki saat sonra kısa mesafelerde de yürümek yakıcı etkisinden zorlaşır. Tüm ışın demetlerini yaydan fırlayan oklar gibi; insan bedeninin açık noktalarına saplar.  Bu aylarda gün boyu sokaklarda onun hakimiyeti sürüyordur.

Komiser Cem Kasırga, yardımcısı Ayşe Ülgen’in kullandığı arabada koltuğa sırtını yaslamış: gözlerini rahatsız eden güneş ışınlarından- halen açılmamış uykusunu dağıtmaya uğraşmalarından -kurtulmak için; güneş gözlüklerini takmıştı Ayşe Ülgen’ le yolda konuşmadan olay yerine gidiyordular. Ayşe Ülgen akademiden ikincilikle mezun olduktan sonra, Gediz şehrinin Emniyet Müdürlüğü cinayet masası şefliğinde, komiser yardımcısı olarak göreve başlamıştı. Komiser Cem Kasırga’yla sekiz aydır birlikte çalışıyordu. Komiserinin şu an kendisiyle konuşmamasını, sabah kahvaltısını yapmadan, şehrin merkezinden iki kilometre uzaklıktaki cesetle, ilgilenmek zorunda olduklarından kaynaklanmadığını biliyordu.

Ayşe Ülgen, komiser Cem Kasırga’ yla ilk günlerinde çalışma şeklini yadırgar, ölülerine yaklaşımını aşırı vurdumduymaz olarak tanımlardı. Bir insanın feci biçimde öldürülmüş olduğu; Komiser Cem Kasırga’yı etkilemez, olay yerine geldiklerinde memurlardan ,cesetle ilgili bilgilerin kendisine aktarılmasını dinlerken her zaman yanında taşıdığı ,bir çift beyaz eldiveni ellerine geçirir. Cesedi inceler…  Bu düşünceler Ayşe Ülgen’ e cesetlerle olan ilk kötü anısını hatırlatmıştı. Bir akşam üstü mesai saati bitirmek üzereyken merkeze cinayet ihbarı gelmişti. Saat 20:30 ‘da olay yerindeydiler. Ceset devriye gezen ekipler tarafından bulunmuş, demir çubukla dövülerek öldürülmüş kurban gazetelerle  örtülmüştü. Kurbanın ayaklarının üzerinde -katilin bıraktığı yerde- suç aleti duruyordu. Komiser Cem Kasırga cesedin yanına gelip, baş ucunda dizlerini çöktü gazeteler üzerinden çekti Ayşe Ülgen yavaşça ona yaklaşıyordu. Yarı çıplak bedeni kurumuş kan ve mor halkalarla kaplı gördüğünde benzinin rengi sararmıştı.

Komiser Cem Kasırga: ”Ayşe Hanım, uzun yıllardır bu mesleğin içindeyim canlanan cesetlere hiç rastlamadım. Sizin gördüğünüz ilk ceset olduğundan farklı algılayabilirsiniz, emin olun tüm cesetler için geçerlidir!”, beyaz eldivenlerini takıp ceset üzerine eğilerek incelemeye başlamıştır.

_1_

Ayşe Ülgen komiserini içinden iğrenti gelerek izliyordu. Onun sözlerine ve kurbanı kadavra gibi muamele etmesine sinirlenerek, şu sözleri sarf etti: “Komiserim saatin 22:10’ nu gösterdiği vakitte, ormanın orta yerinde siz beyaz eldivenli ellerinizle ona dokunurken , ürperti duymayışınıza şaşırıyorum.“ Komiser Cem Kasırga:” Ayşe Hanım tekniğimi tasvip etmediğinizi anlıyorum! Ben de kurbanın karşısına geçip onu hüzünlü bakışlarla, izlemeye başladığımda katil nasıl yakalayabiliriz? Sizi sizin açınızdan ele alarak anlamaya çalışıyorum. Yenisiniz, bu tavrınızı normal karşılıyorum .Fakat; bu gördüğünüz hayatınızdaki en kötü ceset olmaz her karşınıza çıkan kurbana, duygularınızı  öne sürüp anne şefkatiyle yaklaşırsanız, suçluya ulaşmanız zorlaşır. Benim şu an yapmış olduğum katilinin, ona yaptığını yakından bakmaktan fazlası değil! Bu ne işimize yarar diyorsanız? Katilin, saklamış olduğu kanıtları bulma imkanı verir. Yalnız söylediklerimi yanlış anlamayın! Yöntemim böyledir. Acıma duygularımı cerrahi müdahale ile aldırmadım!  Merak etmeyin..!”

Arabanın arka koltuğunda vızıldayan sinek, Ayşe Ülgen’in kulağının  dibine geldiğinde dağılmış olan dikkatini, yol üzerinde tekrar toplamış olay yerine yaklaşmış olduklarını fark etmişti.  Sinek komiser Cem Kasırga’nın kulağında vızıldıyordu. O, hiçbir rahatsızlık duymuyordu- sinek vızıltısı uykusunu   bölememişti- Ayşe Ülgen frene sert basmasıyla yolculuğun bitmiş olduğunu anladı. Komiser güneş gözlüklerini çıkartıp, beyaz eldivenlerini alarak araban iner.

Cesedin yanına geldiklerinde memur :”Kurban erkek adı Ziya Kanat on sekiz yaşında, üstündeki öğrenci kimliğinden Ticaret Meslek Lisesi son sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmıştır komiserim! “Komiser Cem Kasırga, kurbanı seyrediyordur. Yakası kolay bırakmayan sabah uykusundan bir anda kurtulmuştur.” Komiserim ailesine haber verelim mi?” “ ……………………………”  “Komiserim!” “ Verin!” Komiser elinde tuttuğu  beyaz  eldivenleri giyip kurbanı incelemeye başlamıştır. Ayşe Ülgen komiserinin yanına eğilip ne yaptığını takip ediyordu. “Komiserim  biliyorum, kurbanı incelerken konuşmayı istemezsiniz… Kızmazsanız bir şey sorabilir miyim?”  Komiser Cem Kasırga başını evet anlamında sallamıştır. “Komiserim kurbanı hastanede otopsi esnasında doktorla birlikte detaylı bilgi alarak inceleyebilirsiniz.  Siz her defasında cesedi, bulduğumuz yerde yapıyorsunuz. Niye buna ihtiyaç duyuyorsunuz?” Komiser Cem Kasırga Ayşe Ülgen’in gözlerinin en ince noktalarına kadar dikkatle bakarak :“bana elini ver!” Ayşe Ülgen’ den bir tepki gelmemiştir.

_2_